Welke factoren beïnvloeden de bindingssterkte van Hot Smelt Adhesive Web?

Als een vertegenwoordiger van niet-oplosmiddel milieuvriendelijke lijmmaterialen, de bindingssterkte van Hot smelt lijmweb heeft direct invloed op de betrouwbaarheid van de applicatie op hoogwaardige velden zoals binnenlandse interieur, medische verbanden en elektronische verpakkingen.

Moleculair ontwerp van matrixhars
De bindingssterkte van het hot smeltlijmweb hangt eerst af van de chemische structuur van de polymeermatrix. Studies naar de correlatie tussen de kristalliniteit en de bindingssterkte van polyolefines (zoals EVA en POE) tonen aan dat wanneer de kristalliniteit wordt geregeld op 25-35%, het materiaal een ideale bevochtigbaarheid heeft in de gesmolten toestand en stabiele fysieke verknopingspunten kan vormen na koeling. De molecuulgewichtverdelingsindex (PDI) van polyester (PES) hars heeft een significanter effect op visco -elasticiteit. Het smalle distributiesysteem met PDI <2.0 kan een stabiele opslagmodulus (G ') in het verwerkingsvenster van 120-150 ℃ houden, waardoor de effectieve vulling van de poriën van het substraat door de smelt wordt gewaarborgd.
Dynamische balans van verwerkingsparameters
De activeringstemperatuur van de hotmeltlijm moet nauwkeurig overeenkomen met de thermische vervormingstemperatuur van het substraat. Experimentele gegevens tonen aan dat wanneer de verwerkingstemperatuur de TG-waarde van het substraat met 15-20 ℃ overschrijdt, de interface-diffusiecoëfficiënt met 3-5 keer kan worden verhoogd. De instelling van drukparameters moet de wetten van visco -elastische vloeistofmechanica volgen. Voor metalen substraten met oppervlakteruwheid RA> 3,2 μm, kan een druk van 0,3-0,5 mPa het contactgebied met meer dan 40%verhogen. In termen van tijdregeling kan de invloed van koelsnelheid op de kristallisatiedynamiek niet worden genegeerd. Het gradiëntkoelingsproces (> 5 ℃/min) kan de peelsterkte met 18-22% verhogen in vergelijking met het plotselinge koelproces.
Micro-regulatie van interface-engineering
De bijpassende graad tussen de substraatoppervlaksenergie (γC) en de colloïde oppervlaktespanning (γA) volgt het Zisman -criterium. Wanneer | γc - γa | ≤5 mn/m, de contacthoek kan worden verminderd tot onder 20 °. Plasmabehandeling kan de dichtheid van polaire groepen op het oppervlak van polypropyleen verhogen met 3 orden van grootte. Nadat het PP -substraat dat wordt behandeld met AR/O2 gemengd gas wordt gecombineerd met de EMA -film, kan de 90 ° -schilsterkte 8,2 N/mm bereiken, wat 260% hoger is dan dat van de onbehandelde groep. De doping van nano-silica (20-50 nm) kan een aanzienlijk pinning-effect produceren. Wanneer het vulbedrag wordt geregeld bij 5-8WT%, kan de afschuifsterkte worden verhoogd met 35%en kan de verlenging bij pauze worden gehandhaafd op> 400%.
Kwantitatieve invloed van omgevingsfactoren
De temperatuurcyclusstest toont aan dat de opslagmodulusverliessnelheid van de op SIS gebaseerde lijmfilm die een benzeenringstructuur bevat bij -40 ° C 62% lager is dan die van de lineaire structuur SEB's. In het natte hitte -verouderingsexperiment, nadat het systeem met 0,5%silaankoppelingsmiddel werd behandeld met 85 ° C/85%RV gedurende 1000 uur, vervalste de interface -bindingsenergie alleen met 12%, terwijl het niet -gemodificeerde systeem vervalt met 47%. Dynamische mechanische analyse (DMA) bevestigde dat het composietsysteem met een bimodale molecuulgewichtverdeling een platter tanδ -curve vertoonde in de frequentiescan, wat aangeeft dat het betere trillingsdempingkenmerken heeft.
Bionische optimalisatie van structureel ontwerp
De mesh mesh op meerdere niveaus (poriegrootte 10-200 μm gradiëntverdeling) ontwikkeld door te putten uit het biologische adhesiemechanisme kan het effectieve bindingsgebied verhogen tot 92%. Simulatie van eindige elementen toont aan dat de spanningsconcentratiefactor van de rangschikking van de zeshoekige honingraatvezels met 0,28 wordt verminderd in vergelijking met willekeurige opstelling, en de levensduur van de vermoeidheid onder cyclische belasting wordt 3,8 keer verlengd. De dikteparameter moet het principe van λ = Δ/ra volgen (δ is de dikte van de lijmlaag, ra is de oppervlakteruwheid). Wanneer λ≈1.2, kan de beste synergie tussen mechanische vergrendeling en chemische binding worden bereikt.